Сны мае – зламаныя рыфмоўкі.

Два радкі... Шматкроп’е – і абзац.

Вобразы, як божыя кароўкі  

Новым танцам зноў шукаюць пляц.

Я шапчу. Пускаю іх на неба –

Хай лятуць, бо там чакае Бог.

Прамаўчу, што Ты мне сёньня трэба.

Адпусьціў. Трымаць Цябе ня змог.