Напіша восень да каханьня ліст,

А потым скіне на зямлю нясьмела.

Схавае ў сьмецьці вецер-эгаіст,

Каб сэрца восені зімой хварэла.

Я буду ведаць: лістападам сьлёз

Зіма ў тэатры атрымала ролі.

На жаль, яны сыграныя ўсур’ёз

І восень нашу не вярнуць ніколі.