* * *

Мы пясчанай завеі разгадвалі чары,

Як глыталі пясок у палоне Сахары.

Мы шукалі аазіс з жывою вадой,

Што заўсёды зьдзяйсняе найсьветлыя мары.

* * *

І сустрэне мяне Касабланка.

А дзяўчына адна, мараканка,

Мне раскажа пра цуда-Сахару.

І прабуду я зь ёй да сьвітанку.

* * *

Непаўторная ў Фесе Медзіна

І мячэці... І кліч муэдзіна

Мусульман на малітву зьбірае.

Да ад’езду з Магрыба гадзіна.