Ішлі насустрач ваданосы.

У іх спытаўся пра Цябе.

Яны сказалі Ты ня ў Фесе,

Нам нельга бачыцца. Харам.

Сказалі й зьніклі ў лябірынце

Медзіны Феса. Я стаяў

І слухаў голас муэдзіна,

Які душу да сьлёз крануў.

... Празь дзень купіў сабе бабушы

І ў месца сноў усё ж пайшоў,

Каб назаўсёды разьвітацца

З прыдумкай яркаю. А там

Чакала Ты мяне самотна.

Ты верыла, што я прыду.

І нашы сэрцы засьпявалі

Лірычнай песьняю пяшчоты.