Дагараюць апошнія дровы,

Ўецца сінімі зьмейкамі чад.

У часы завірухі зімовай

Я жыцьцю свайму нават ня рад.

 

У пару завірухі зімовай

Сэрца прагне вясны і цяпла,

Хоча суму цяжкія аковы

Спапяліць на вугольлі датла.

 

Дагараюць апошнія дровы,

Ўецца зьмейкамі чад угары.

Не парваўшы надолі аковы,

Непрыкметна й жыцьцё дагарыць.