А ў нас з Табой каханьня не было.

Пустую страсць назвалі мы каханьнем.

У дом халодны сьцежкі замяло,

А мы ішлі, каб радаваць сьвітаньне.

А мы ішлі і думалі: жывём!

І ў рай лятаем на спатканьне з Богам.

І зьнікла ўсё, растаў халодны дом,

І ясна зараз: не было нічога.