У бубны дахаў вецер б’е,

Грыміць па ім, зьвініць, пяе.

І сьпеў ліецца ўсё мацьней, –

Гулянку справіў пан Падвей.

У бубны дахаў вецер б’е.

Грыміць па ім, зьвініць, пяе.

Ўскіпела сьнежнае віно,

І белай пенай мкне яно.

У бубны дахаў вецер б’е,

Грыміць па ім, зьвініць, пяе.

Па вулках вее дзікі хмель,

Гудзіць сп’янелая мяцель.

У бубны дахаў вецер б’е,

Грыміць па ім, зьвініць, пяе.