Вечар на захадзе ў попеле тушыць
Кучу чырвоных кавалкаў вугля;
Ціха ўсё; вецер лістка не зварушыць,
Не скалыхнуцца ні траўкай паля...
Максім Багдановіч
Родныя вобразы
уваход      рэгiстрацыя
 
  ГАЛОЎНАЯ     АРХАІЧНАСЬЦЬ     ЖЫВАПІС     ДПМ     ВЕРШЫ     ЛІТАРАТУРА     БІЯГРАФІІ     ФОРУМ     СПАСЫЛКІ  
пошук

  
Тлумачальны Слоўнік

У ВІЛЬНІ
(Санэт)

Ліхтарняў сьвет у сіняй вышыне...

Вітрынамі зіяючыя крамы,

Кавярні, мора вывесак, як плямы,

Анонсы і плякаты на сьцяне.


Кіпіць натоўп на жорсткім вулак дне!

Снуюць хлапцы, суюшчыя рэклямы...

Разносчыкі крычаць ля кожнай брамы...

Грук, гоман, гул, – усё ракой імкне.


А дальш – за радам кас, ламбардаў, банкаў, –

Агні вакзала... павадка фурманкаў...

Віры людзей... сіпяшчы паравоз...


Зялёны семафор... пакгауз... склады...

Заводаў коміны пад цьмой нябёс...

О, горада чароўныя прынады!


1911–1912  М. Багдановіч

вэрсія для друку

Адзнакi: 0/0 Водгукі(0)
Дадаў PL 12.05.2009