Мой вечар, знаю, блізка, недалёка –

      Ёсьць раніца – павінен й вечар быць,

Але ня счэзну я з-пад долі вока –

      Дзень, вечар, ноч, а трэба, буду жыць!

Зямлі і сонцу нізка пакланюся –

      Я сын зямлі і сонца вольны сын!

Як з братам, зь ветрам шчыра абымуся –

      Я – ветру, а мне вецер друг адзін.

Сум вечны пасаджу свой на пасадзе –

      Ён заслужыў даўно ў мяне на трон, –

Ўзлажу карону зь сьлёз яму ў парадзе –

      Така карона ўсіх важней карон.

Слугой яму прызначу адзіноту –

      Яна сама вярнейша з слуг – бяз здрад;

Асьветлю хорам сваіх дум яснотай –

      Дум шмат я маю, ах, як шмат, як шмат!

Душы дам волю, заручуся зь песьняй –

      Душа і песьня – сьвет мой, скарбы ўсе мае

Хай раніца жыцьця майго ускрэсьне,

      Хай вечар мне жыцьця ноч дапяе!