Нахмурыў бровы сіні ранак‚  

Туманіў дымам далягляд.  

Дрыжэў‚ крывавіўся ў ранах  

Ад выбухаў цяжкіх гармат  

Ў дваццатым годзе лістапад.  

І ўзьвіўся Бел-Чырвона-Белы‚  

Палошча ў сіню далячынь‚  

Заве на бой адважных‚ сьмелых.  

Супроць варожае начы  

Заве на слаўны‚ горды чын.  

І йшлі сыны палёў жытнёвых‚  

Кашуляў зрэбных і былін‚  

Бадзёра‚ поступам суровым  

Ішлі із пушчаў‚ із нізін -  

За Край паўсталі як адзін.  

За Край зрабованы паўсталі‚  

Адважна рушылі ў паход‚  

Крывёй загоны палівалі‚  

Каб Край ня ўмёр‚ каб жыў народ.  

То быў Дваццаты слаўны год.