Вакол раю майго

запляліся ў вянок карані

гэта сад мой

прахожы

ты яблык з яго не крані

вакол суму майго

запляліся галіны ў вянок

а над садам

нябёсы

сузор’е ўзяло на замок

вакол лёсу майго

запляліся каса у касу

дзьве каханкі мае

я да сьмерці між іх не засну.