Агарнуў зямельку восеньскім надвор'ем  

Ў золаце пажоўклы месяц лістапад.  

Горасна шапоча колішнім прывольлем  

Зноў асірацелы паўразьдзеты сад.  

Родная зямелька‚ зноў Ты закавана!  

Рэжуць Твае грудзі раўчукі ад сьлёз.  

Гоняць Тваіх дзетак ў сьвітках саматканых  

Ўдалеч ад радзімых імшароў і лоз.  

Зморшчылася маці‚ плача па сыночку‚  

Плача жонка‚ дзеткі‚ таты шкода ім.  

«Чорны Воран» цёмнай восеньскаю ночкай  

Роднага іх тату вырваў із сям'і.  

Цяжка пераносіць зьдзекі ад чужынцаў‚  

Слухаць бязупынны ад кайданаў звон.  

Вёскі саламяны‚ местаў камяніцы -  

Ўся краса Краіны трапіла ў палон.  

Пушча Белавежа злосьціцца ад болю;  

Помстаю крывавай вышчарыўся гай;  

Грознаю лавінай рвецца із няволі  

Ў вогнішчы змагарным Беларускі Край.