О‚ Край мой прыгожы! Край мілы‚ каханы!  

Куды-б мяне лёс ні закунуў -  

Усюды Табе я бязьмерна адданы‚  

З Табою я ў кожнай хвіліне.  

Цябе пакахаў я зь дзяцінай калыскі‚  

Калі Маці песьню сьпявала‚  

Калі да вакна нахіліўшыся нізка  

Зязюля ў гальлі кукавала.  

З тых пор я кахаю і сумныя песьні‚  

І косы іскрыстых праменьняў‚  

І краскі‚ што ўсходзяць у нас на прадвесьні  

І нас ажыўляюць натхненьнем.  

Кахаю Краіны крывавыя раны -  

Ахвяры у Слуцкім паўстаньні‚  

О меч‚ што для волі зь зялеза каваны‚  

І Сьцяг‚ што лунае змаганьнем.