Загінуў Ты за Край свой родны‚  

За волю‚ шчасьце‚ за народ.  

Цяпер ляжыш у зямлі халоднай  

Сярод дажджоў‚ агню‚ грымот.  

Ня мог сьцярпець тэрор чырвоных‚  

Глядзець на град народных сьлёз.  

На помсту зваў сыноў загонаў‚  

Людзей гаёў‚ балот‚ бяроз.  

Вучыў іх браць вінтоўкі ў рукі‚  

Да сьмерці свой народ кахаць  

І гэраічна ў жорсткіх муках  

За лёс змагацца і ўміраць.  

Цяпер ляжыш‚ а помста з сэрца  

Ўзьнялася ўгору‚ кліча ў бой.  

Мы прысягаем нашай сьмерцю  

Аслабаніць Край родны свой.