Над зямлёю Слуцкай стараны каханай  

Уздымаўся ўгору жудасны віхор;  

Наляцела хмарай‚ здрадна захаванай‚  

Азіятаў войска на наш шыр-прастор.  

Але ўжо ня згодны беларус гнуць сьпіну;  

Досыць пацярпеў ён шмат гадоў палон;  

Паўстае ён сьмела за сваю Краіну‚  

За абліты потам дарагі загон.  

У вачох бліскучых вызваленьня смага;  

Хай грымяць гарматы! Надыйшлі вякі‚  

Калі за свабоду з агнявой адвагай  

Ў бітву рвуцца сьмела Слуцкія палкі.