У чорныя хмары Краіна спавіта;  

Віхар узьняўся‚ маланка зіхціць‚  

Гром загрымеў‚ пракаціўся сярдзіта‚  

Грозным агнём палахціць.  

Дочка Краіны! Цябе ўзгадавалі  

Жытні палетак‚ гаі‚ сенажаць;  

Жаўранкі песьні аб долі сьпявалі‚  

Волю вучылі кахаць.  

Зграя бандытаў ўвесь Край агарнула;  

Вецер рваў лісьце‚ стагналі дубы;  

Сьмела ты ў вочы нядолі зірнула‚  

Вышла на шлях барацьбы.  

Ў ногі ўсысаліся дзіды бяз конца‚  

Вопратку рвалі‚ калолі ў твар;  

Разам з другімі Ты роднай Старонцы  

Несла дары на аўтар.  

Глянь! Ўжо над намі лунае Свабода‚  

Славай вякоў шапаціць родны гай;  

Дочка Краіны! Для славы Народу  

Гімн Перамогі сьпявай!  

Краска Твая паміж нас не загіне;  

Радасьцю сьвеціць заўжды маладосьць.  

Хай-жа сягоньня у гэтай хвіліне  

Кожны вяселіцца госьць!