Разыйшліся сьцежкі  

Вузкія‚ крывыя‚  

Разыйшліся полем  

Ў дальнія краі;  

І сядзяць на ўзьмежках‚  

На сівых руінах  

Людзі без патолі  

З сэрцам у крыві.  

Горка плача Маці‚  

Бедная галосіць;  

Ня ўцішыць ёй болю‚  

Ня суняць сьлязы;  

Выйдзе жыта жаці‚  

Гляне на калосьсе  

І зальлецца болей  

Горкімі сьлязьмі.  

Сумна на палетку‚  

Родная Матуля!  

Плачаш‚ ня сьціхаеш  

Ты ўначы і ўдзень;  

Больш ня ўбачыш дзетак‚  

К сэрцу ня прытуліш‚  

Бегаеш‚ ня знойдзеш  

Мейсца анідзе.  

Разыйшліся сьцежкі  

Вузкія‚ крывыя‚  

Разхыйшліся ў полі  

Ў дальнія краі.  

Тлеюць галавешкі  

На сівых руінах‚  

Скаргу-дым зь няволі  

Гоняць у гаі.