Плача за сьцяною чараўніца-скрыпка‚  

Навевае смутак новых шэрых дзён.  

Ў калідоры ціха хтось дзьвярыма рыпнуў;  

За вакном ліствою шапаціцца клён.  

Я стаю задумны аб нязбытных мроях‚  

Не кранае сэрца завадзкі гудок;  

Думкі-летуценьні мімавольным роем  

З славай Чарадзея прыплылі здалёк.