Родны Край! Матуля дарагая!  

Пачарнелы ад пажараў сад!  

Разьвітаўся з вамі я ля гаю‚  

Не сказаў‚ на колькі пакідаю‚  

Ці вярнуся к Колядам назад.  

Не сказаў‚ зь якім глыбокім болем  

Ехаў я ў чужую старану...  

І цягнуўся дзень за днём паволі  

У адзіноце суму‚ як ніколі‚  

Без спагады‚ радасьці‚ бяз сну.  

Толькі ў мроях бачыў родны далі:  

Ткуць дзяўчаты ў Слуцку паясы;  

На рабінах чырваньню каралі  

Над зямлёй пакутай пазьвісалі‚  

Пазіраюць ў сінія лясы.  

Край мой родны! Ведай: я вярнуся‚  

Бо адзіны толькі маю шлях.  

Зь ім Цябе ніколі не зракуся‚  

Зь ім іду да вольнай Беларусі  

Пад Пагоні пераможны сьцяг.