І гады мінаюць за гадамі...  

Палазамі Коляды рыпяць‚  

Закавала рэчку ланцугамі‚  

Замяло зямельку саванамі‚  

Ды калядак нешта ня чуваць.  

І у гэту сумную часіну  

Пазірае Маці у вакно:  

Ўсё чакае моліцца па сыну‚  

Ці жывы яшчэ‚ ці мо загінуў  

Яе любы‚ родненькі сынок.