Із вясковай хаты выбеглі дзяўчаты
Выбеглі у поле на шырокі шлях;
Сёньня ад аратых едуць дэлегаты‚
Едуць шукаць волі пад Пагоні сьцяг.
Сонейка іскрыцца над чыстай крыніцай‚
Ў празрастыя хвалі кідае прамень;
Раптам над сталіцай бурнай навальніцай
У блакітных далях разарваўся дзень.
Загулі гарматы з-за клёнаў кашлатых‚
Засланілі неба зялезным агнём‚
Ды жаўнер-араты ў барацьбе зацяты
За кавалак хлеба‚ за радзімы дом.
А ў сталіцы Менску з-пад Бранску‚ Смаленска‚
Із-пад Бельску‚ Вільні‚ з Палескіх балот
На загад Краіны сходзяцца мужчыны‚
Сходзяцца жанчыны на Вялікі Сход.
Дэлегат з Дубровы выступіў з прамовай:
Ў бой супраць камуны за радзімы Край!
Як зялезным звонам‚ ён агністым словам
Заклікаў з трыбуны хлопцаў на «зважай!»