Іграе і плача ў тваіх руках скрыпка.  

Звон струнаў аб горы пяе.  

Дрыжыць серабрыстая ценкая нітка‚  

Да зброі‚ да волі заве.  

Пяе аб вялікіх‚ страшэнных пажарах‚  

Аб тым‚ што наблізіўся кат‚  

Аб нашых зялёных загонах-абшарах‚  

Дзе марна гібее наш брат.  

Пяе і імчыцца той сьпеў з буйным ветрам  

На сьветлы‚ прывольны наш шлях‚  

Заве беларусаў із процьмы‚ із нетраў  

Пад Бел-Чырвон-Белы свой сьцяг.