Імчыцца цягнік скрозь туманы балот;  

Вагоны бягуць чарадою;  

Адзаду застаўся купнік і чарот;  

А сум?.. Сум няўмольна са мною.  

Мінаюць загоны‚ мінаюць лясы‚  

Вазёраў крыштальныя хвалі...  

О‚ колькі змаганьня маўклівай красы  

Палескія нетры схавалі!