Радзіўся Ты у Менску Беларускім‚  

Пажарам Край дыміўся ў вагні.  

Наўкол чужынцы на палетках вузкіх  

Тапталі скарбы нашых родных ніў.  

Народ стагнаў‚ угору ўздымаў рукі‚  

Лавіў сьвятла недасяжны прамень.  

Быў цяжкі час. Сярод нясьцерпнай мукі  

Зьявіўся Ты‚ прыгожы‚ сьветлы Дзень.  

Цудоўнай зоркай ўзьняўшыся высока‚  

Народу шлях да волі асьвяціў‚  

І зашасьцелі казкаю асокі‚  

Мінулай славай лес загаманіў.  

І Край ажыў. Народ паймкнуўся к сьвету‚  

У вачах крынічыць радасьці струмень.  

І нашых продкаў слаўны запаветы  

Ўваскросьлі ў гэты незабытны дзень.  

Вялікі Дзень! Нічым Цябе ня сьцерці!  

Стагодзьдзям нат Цябе не перажыць!  

Вякі мінуць‚ а Ты ў народным сэрцы  

У песьнях‚ былях будзеш жыць!