За заборамі шэрымі, старымі,

На пакрытых карою дварах

Стаяць клеткі дашчок веліканамі

Ў сьветла-жоўтых смаловых радах.

Смачна пахнуць брусочкі шафранныя!

Над апілак гарой дрыжыць пар...

Пілавалі вас рукі старанныя –

Агалілі агромны абшар.

Зь беларускіх лясоў, з Панадзьвіньня,

Доўга плылі цяжкія плыты.

Намазолілі рукі ды сьпіны

Нашы, ў шэрых сярмягах, браты!

Свайго Краю дабро, за чужацкі алтын,

Ад бядноты сваёй прадалі.

Дроў ня мае свой брат-селянін,

А к чужым горы лесу сплылі!

Абкрадаюць нас ўсе! Цягнуць кожны ў свой бок.

За нажывай да нас едзе ўсяк!

Ў гаспадарку сваю, беларус, зрабі крок!

Пакажы ўсім чужынцам кулак!