Даўней мы пану

Рабілі дзела,

Дый вось казны «ўласьць»

К нам падасьпела.

I з клюшняў панскіх

Збавіла нібы,

Дала на ўласнасьць

Поле, сялібы.

*

Даўней мы знаці

Мусілі пана,

Каб карыстацца

Зь нівы ўспаханай.

Цяпер жа ў двор сіл

Цягнеш астаткі,

Каб зарабіці

На ўсе падаткі.

*

Даўней у пана

Ў тагдышнім пекле

За правіненьне

Розгамі секлі.

Цяпер жа земскі

Дый з казакамі

Чыніць расправу

Штодзень над намі.

*

Даўней нам «мамкай»

Двор быў з нагаем,

Цяпер казну мы

«Матушку» маем.

Ох, маем шчасьце

На самым дзеле,

Век без апекі

Жыць не пасьмелі!

*

Пейма ж, гуляйма,

Гулка, ня сьлёзна!

Скрышаны путы

Паншчыны грознай.

I ўсё мінецца,

Народ, крапіся,

Крыўды галосяць:

Паўстань і мсьціся!