Сышліся два сьветы на сьцежцы адной

I ўдарылі ў спрэчку яны між сабой.

– Маё ўжо тут права! – сказаў малады.

Стары: – Не тваё, а маё – заўсягды!

Дагледзела трэйцяе тут іх жыцьцё

I кажа: – Ня ваша, а ўсё тут маё!

Чацьвёрты ўсім вецер кіўнуў галавой...

Сышліся ваякі на сьцежцы адной.