«Уяўленьне»! «Уяўленьне»!

Шлях ў паход, у наступленьне

Адчыняеш ты!

Прэч бясьсільле!

Прэч зьмірэньне!

Ўперад!

Ў бой!

Адно імкненьне!

Праз карагі, праз каменьне

Без сьлязы

I без стамленьня

Новым шляхам, цаліной,

Ў дол,

Ўгару, –

Ня плач!

Ня стой!

Ў гэтым сьветлым захапленьні,

Ў гэтай сіле уяўленьня

Ты мне – родны.

Ты мне – свой!