На пяць кавалкаў Народ наш пабіты,

Падзёрта зямля на шматкі-берагі!

Права, Братэрства і Гонар – забыты!

Зьніклі сябры, а наўкол варагі!

Дык не чакай жа ніскуль дапамогі,

Ўласным натугам да долі ідзі!

Зубы сьціскай! Хай у крыві будуць ногі!

Падай!.. ўставай!.. Абясьсілеў – паўзі!

Блізка ўжо, блізка надзеяў спаўненьне!

Зара прадрасьветная полымем б'е.

Сонца ўстае. А для ран загаеньня

Воду жывую нам Воля нясе.

Дык не чакай жа ніскуль дапамогі,

Ўласным натугам да долі ідзі!

Зубы сьціскай! Хай ў крыві будуць ногі!

Падай!.. Уставай!.. Абясьсілеў – паўзі!