Хай жаўцее, сьціхае сад з кажнай гадзінай,

сонца косы гарачыя ўсюды ня сее,

хай гарыць, як агонь, ліст чырвонай асіны,

хай апошнія кветкі у садзе жаўцеюць, –

               будзем чакаць вясны!

Хай паўзуць над зямлёю калматыя хмары,

хай цямнее рака, хай жыцьцё замірае,

не агорнуць нас восені горкія мары,

кажны з нас яшчэ сьветлае шчасьце пазнае, –

               будзем чакаць вясны!

Хай у душах надзея на долю канае,

зло мінецца, бы летнім дзяньком навальніца,

прыйдзе час – сонца ў сініх нябёсах зазьзяе,

закрасуе вясновай красою зямліца, –

               будзем чакаць вясны!