Вечар на захадзе ў попеле тушыць
Кучу чырвоных кавалкаў вугля;
Ціха ўсё; вецер лістка не зварушыць,
Не скалыхнуцца ні траўкай паля...
Максім Багдановіч
Родныя вобразы
уваход      рэгiстрацыя
 
  ГАЛОЎНАЯ     АРХАІЧНАСЬЦЬ     ЖЫВАПІС     ДПМ     ВЕРШЫ     ЛІТАРАТУРА     БІЯГРАФІІ     ФОРУМ     СПАСЫЛКІ  
пошук

  
Тлумачальны Слоўнік

ПАТРЭБА ВЯРТАНЬНЯ

Чарада слоў  

драбніцы стракатых падзей  

мэтамарфозы быцьця  

навонкі  

і толькі ў сярэдзіне  

разважлівасьць валуна  

і акамянелыя адбіткі  

хваляў  

таму ў сярэдзіне  

тваё жытло  

сьпічастыя вежы  

каляровыя аканіцы  

заможныя дзябёлыя  

брамы  

выпадкова не патрапіш  

на вулкі гэтага места  

яго няма – пакуль ты  

ня ўявіш яго сам  

будзеш кружляць  

на зорным небе  

будзеш клыгаць  

як прывід-вандроўнік  

пакуль не адчуеш  

патрэбы вяртаньня  


як алоўкі  

што пакідаюць сьлед  

зьнікаюць людзі  

паломніцтва ў нікуды  

крэсьленьне па крэсьленьні


  А. Аркуш

вэрсія для друку

Адзнакi: 0/0 Водгукі(0)
Дадаў PL 24.11.2009