«Ў турму яго! – Ў турму!

Ён думку нейкую, сваю, трымае

I нікаму ня кажа з нас...

Ад ўсіх хавае!

На розуме ён нешта злое мае!..

Ў турму яго! У турму!»

Яго схапілі. Ён ў турме.

Чарнеюць краты на вакне,

Да сьценкі прыкаваны ложак,

А на палу, ў пылу,

Сьляды мышыных ножах.

Да, ён ў турме! Ў турме!

«За што схапілі вы мяне?

Што я зрабіў для вас благога?

Навошта краты на вакне?

За што трымаеце, як злыдня злога,

Ў муры запёршы на вясьне?»

Няма адказу на пытаньні.

Муры сьмяюцца ў злым маўчаньні.