Разьбіць вакно і разглядзець сусьвет,  

Які ад грошай не залежыць,  

Які ня мае пэўных межаў,  

Які адразу немаўля і дзед.  

Хаос здаецца ў сьвеце тым:  

Статут ў мінюсьце не глядзелі,  

І не зацьверджвалі ў аддзеле,  

І вокладкі няма зь цісьненьнем залатым.  

Сусьвет, як вецер, як аблокаў рух,  

Я не стамляюся за ім імкнуцца,  

І часу не хапае азірнуцца,  

І я ня ведаю: ці ёсьць пастух.