На дахах жыцьцё для пустэльнікаў  

І – традыцыйна – катоў.  

Як мала самоты ўдзельнікаў,  

А сьведамых – пагатоў!  

На дахах спачыну ня ведаюць  

Вятрыска залева і сьнег.  

Затое ня трызьняць камбедамі,  

Затое маўчыць нампацех.  

На даху спакоем нязмушаным  

Самота душу ахіне...  

Узьнімешся – неба парушана,  

І вусьцішна, як на вайне.