Для калядак пазычу труса,  

Роля зайца яму ў нашай казцы.  

Будзе сьледам кульгаці ліса  

У сяброўскай падманлівай масцы.  

Наш маршрут праз сумёты й лес,  

Дзе даўно не кугае зязюля,  

Дзе пануе сучасны прагрэс  

І блукае шалёная куля.  

Мужыкі там гуляюць у віст,  

А жанчыны – у хованкі зь лёсам.  

Нашы песьні, як ветрыка сьвіст,  

Толькі чуюцца ў комінах вёсак.  

Ды на ганку хаціны старой  

Мы дзяўчынку-паненку сустрэнем:  

Будзем песьні сьпяваць для адной.  

Заяц-трус адпачне на каленях.