Вакол нас – скрозь люстэркі.  

Неба – люстэрка  

і зямля – люстэрка,  

люстэркі – сябры  

і люстэркі – ворагі,  

і дрэвы, і зоркі,  

і дамы, і тратуары,  

і кроплі дажджу...  

Адначасова мы адлюстроўваемся  

ва ўсіх люстэрках, якія  

акаляюць нас, –  

памнажаемся, скажаемся,  

памяншаемся, павялічваемся  

і... зьнікаем.