Слухаю апошнія паведамленьні –  

не цікава: падзеі адбыліся,  

катастрофы здарыліся,  

спаборніцтвы прайшлі –  

зьніклі, памерлі.  

Каму патрэбна няіснае?  

Спрабую настроіць свой  

прыймач на іншае.  

Гартаю радыёхвалі, як старонкі  

таўшчэзнае скрэмзанае кнігі.  

Чуйна ўслухоўваюся ў далёкія,  

ледзь чутныя, галасы.  

Як ні спрабую – нічога не атрымліваецца,  

але ж я ўпарта працягваю росшукі:  

адны навіны – таямніцы,  

другія – апошнія паведамленьні.