А птушкі некуды далей ляцяць,  

Як быццам не існуе крэўнае радзімы,  

Як быццам не існуе нашае мясьціны,  

А птушкі некуды далей ляцяць.  

Нібы сваё адбалявалі дзьміны...  

Ды цяжка вочы да нябёс узьняць, –  

Там птушкі некуды далей ляцяць,  

Як быццам не існуе крэўнае радзімы.