Як прывіды, як сны пра сны, як здані

Душу маю пакінулі жаданьні.

Як пры пажары выбягаюць з дому,

Яны зь мяне - натоўпам! прэч! Нікому

Казаць пра тое нельга - я кажу:

Нібы жабрак абкрадзены, дрыжу

Сярод руін на шэрым папялішчы,

Дзе ў коміне сіроцкі вецер сьвішча

I гоніць, круціць попел, сажу, дым...

З усімі так?.. Ці так са мной адным?..