Каб не мова, даўно б мы растаялі,
Расплыліся б імглой між чужых,
Зьбеглі ў вырай гусінаю стаяю...
Але з мовай – і мы будзем жыць!..
Натальля Арсеньнева
Родныя вобразы
уваход      рэгiстрацыя
 
  ГАЛОЎНАЯ     АРХАІЧНАСЬЦЬ     ЖЫВАПІС     ДПМ     ВЕРШЫ     ЛІТАРАТУРА     БІЯГРАФІІ     ФОРУМ     СПАСЫЛКІ  
пошук

  
Тлумачальны Слоўнік

* * *

Вэнэра пацеркай мігціць,  

У аскетычны космас запрашае.  

Камэты срэбнаколерная ніць  

Тчэ немаўлятам стужкавыя шалі.  


У цемры нараджаецца жыцьцё.  

Сусьвет – нібыта казачна-умоўны,  

Чаканьне, як паўночнае ліцьцё  

Расплаўленага месяца у чоўны.


  А. Аркуш

вэрсія для друку

Адзнакi: 0/0 Водгукі(0)
Дадаў PL 23.11.2009