Рыба губляе луску –  

Сталь дамагаецца цела.  

Па мэталёвым пяску  

Рыба зьнямогла ляцела.  

Чуеш – як скрыгат расьце,  

Воды стаўбурацца ў гудзе?  

Безьліч сьмяротных асьцей  

Рэчцы патрапілі ў грудзі.  

Бачыш – хвалюецца сталь,  

Срэбныя воды ўскіпаюць?  

Чайка і хлопчык-вудаль  

Марна ратунку гукаюць.  

На мэталёвым пяску  

Сьлед пісягом застаецца.  

Рыба, згубіўшы луску,  

Блешняй сама абярнецца.