Я за аблокамі сачыў  

І кожнаму даваў найменьне.  

Цьвяліў вятрыска далячынь –  

Імёнаў паскараў зьнікненьне.  

Аблокаў большасьць найхутчэй  

Зьнікала ў мройве далягляду.  

Як несла іх далоў з вачэй!  

Як гнаў вятрыска іх зацята!  

Імёны нішчыў ён, але  

У небе ўбачыў я аблокі.  

І як вятрыска ні шалеў,  

Яны трымалі дух высокі.