Чаму нязграбна так усё вакол, несправядліва?

Маўкліва ў цішыні я за мяжу гляджу шырокімі вачыма...

І адзінотна закрываюся ад Іх шарфом, так дзіўна...

Яны ня цэняць дабрыні... Ці, нават, не яны... Я, пэўна, разам зь імі...

МЫ! Магчыма заўтра ўсе загінем ад чумы!..

Мы сёньня на Зямлі апошні дзень жывем магчыма...

І хочацца ня так, мне хочацца любві, мне праўды хочацца,

Ня хочу, як Яны, быць мімам!..

Чаму навокал так нязграбна ўсё, чаму несправядліва??