Ня плачце... Не таму, што сьлёз шкада

Бо не ад іх трава расьце вясною

Узрошчаная сном і цішынёю

Сьцякае зь веяў марная вада

Ня будуць болей сонечныя промні

Ружовыя ад шчасьця і ад стомы

На шчоках палымнець расталым сьнегам

Ня плачце. Усьміхаюся балесна

Я не таму, што хутка стану небам

Мне сьлёз шкада, якім у зрэнках цесна