Квітнее сонца. Хочацца сьпяваць.

Празь неба прабіваюцца дажджы.

На пальцы праліваецца трава,

І нават нежывыя прагнуць жыць.

Паэтка крэсьліць словы на вакне,

Паэтка на вясну глядзіць праз шкло.

Хаваецца ў вачох расталы сьнег.

Паэткі ў гэтым сьвеце не было.