Як вязьнi некалькiх прыступак

нясьмела прыпыняем крок

нябёсы ахiнае смутак

нябёсы абдымае бог

калi бяжыш, не спатыкнiся

сьляды на травеньскай траве

пакуль са мною будзе ў кнiзе

самотны верш