Падаруй мне свае новыя вынаходнiцтвы,

Я залью iх сьпiрытусам ды аднясу ў музэй,

У маёй скарбонцы цудоўныя каштоўнасьцi,

Бясконцыя каштоўнасьцi нязьдзейсьненых падзей.

У маiм сьпiрце жывуць твае гойсаньнi

I бадзяньнi сярод мэханiчных людзей,

Сярод нелягiчнае бессэнсоўнасьцi...

Да мяне ты заходзiш ўсё радзей i радзей.