Маркотны вершык ціўкае ласкава

мой белы бэз забіты згорклай кавай

паэт аб кнігу вострыць кіпцюры

усе сьцяжыны не вядуць у Рым

ня будзе болей сонца прамянець

усе дарогі прыйдуць да мяне