Даруй грахі мне, чужая сьвятасьць,

сьвятло, прывабленае вагнём,

у вочы гледзячы вінавата,

упалы лашчыць цябе анёл.

а недзе ў нечых прыгожых снох

наплакаў возера зор трысьнёг