Падглядваць чужыя сьлёзы

I зьвязваць пачуцьці дротам,

А тое, што будзе потым, –

Ня важна і не сур’ёзна.

Зь дзіравым сумленьнем зжыцца

I крыўды зьбіраць употай,

А тое, што будзе потым, –

Далёка, гадоў праз трыццаць.

Хоць крышачку мысьліць – млосна.

Пасуньцеся там, пад плотам!

А тое, што будзе потым, –

Тады, калі будзе позна.